MOJA RODZINKA

Dziadek ze zdjęcia poniżej, choć nie był Ojcem mojej Matuli, tylko Ojczymem (zdjecia tego prawdziwego nie zachowały się ) pozostał w mej pamięci, jako najprawdziwszy dziadek, o którym piszą w bajkach z tysiąca i jednej nocy. Pozostał z fajką, wąsami, kapeluszem, oficerkami, które "glancował" i nosił, śliwami, które suszył oraz harmonijką ustną, na której grywał.

Babcia ( ze zdjęcia poniżej ) była natomiast Prawdziwa, z całym ciepłem jakie zawarte jest w tym słowie. Do mojej Babci najlepiej pasowało określenie "Gość w dom, Bóg w dom". Zawsze będe pamiętać jej uśmiech i niesłychaną radość jaką okazywała na widok odwiedzających ją dzieci oraz wnuków, i nawet jak inni inaczej ( mniej malowniczo ) te postacie widzieli , to "wara" im do tego, co ja kiedyś w swym małym dziecinnym serduszku przechowałem i do dziś pamiętam.

Babcia i Dziadek

A więc był Dziadek i była Babcia, a jak był Dziedek i była Babcia to były również i dzieci, a było ich sporo. A jakże - ja pokaże Wam tylko te dzieci, które urodziły się z pierwszego małżeństwa mojej kochanej Babuni. Reszty zdjęc niestety nie mam.

Ciocia Stefcia

Moja ukochana Mamusia dla Niej, podobnie jak dla Babci wszystkie dzieci do końca życia pozostały dziećmi - bez względu na wiek. Kochała za wszystko i pomimo wszystko Taka właśnie, na zawsze pozostanie w mej pamięci i Niechaj Miłosierny Bóg, da jej niebo, za wszystko co dla nas i dla mnie, w całym swym życiu zrobiła. Różnica wieku w jakim zostało zrobione zdjęcie mojej Mamusi i jej Sióstr wynosiła conajmniej 30 - lat !!! - Nieżle, no nie -

Ciocia Zosia

Trzy siostry i oczywiście Brat.

Dziewczyny wyrosły, ale nawet wcześniej niż wyrosły, wyruszyły do pracy i w świat szeroki.
I progi domu swego rodzinnego opuścić była, pilna potrzeba, dla chleba Panie, dla chleba.

Ale jak widać nie samą pracą człowiek tylko żyje i cześć Panu za to, i chwała.

Można powiedzieć jedno... dziewczyny się udały i wyglądają napppprawdę ładnie, co pewno kawalerowie wkrótce również zauważą

Tak więc dziewczyny pracowały , ale na motorze jeździły, po górach chodziły, z misiem na Krupówkach gwarzyły, a kawalerowie nie spali i już się od dawna czaili. Jedni na koniu, drudzy w niedziele pod Kościołem, a jeszcze inni zajechali pogwarzyć o "tem" na wyjazdowej "sesji" w Zakopanem (Zdjęcie pierwsze od lewej).

Kręcili sie " Pierony " - bo i było koło Kogo !!! nastawali, nastawali, słowo dawali i na końcu zgodę wyjednali. Tu podobnie jak wcześniej, pojawiają się luki w materiałach, ale cóż "krawiec kraje, na ile mu materiału staje", więc i ja się tym nie przejmując pragnę Wam moi drodzy przedstawić moich rodziców - jako już dojrzałych małżonków.

Tatuś i Mamusia

Piszę Tatuś i Mamusia, bo zawsze się tak do Nich zwracałem (choć nie we wszystkim byłem taki "kochany i układny" ). Nie ma zatem powodu, żeby tu i teraz to zmieniać.

Jak był Tatuś i Mamusia to były również i dzieci. I tu cała historia się powtarza.
Pierwszy przyszedł na świat mój brat Zbyszek, wyglądający nieśmiało z wózeczka na zdjęciu poniżej.

później przyszła na świat moja siostra Elżbieta, a po niej Wanda. Zrobiła sie wtedy naprawdę fajna rodzinka, ale nie na długo ... bo później urodziłem się JA. Ale o tem przy innej okazji, a narazie spójrzcie, jak to było miło i przyjemnie, przed moim nadejściem.

Rosła ta "dziatwa" jak na drożdżach, niezdając sobie w ogóle sprawy, co za numer im ich rodzice szykują, a tym numerem byłem oczywiscie JA. Ale o tym przy innej okazji, a narazie popatrzcie na mojego brata i dwie rzucające czar na robiacego zdjęcie siostry. Fajowe są, no nie !? - mam ich poźniejsze zdjęcia, podobnie jak i brata, ale poźniej to nic szczególnego, po prostu (powiem skromnie ) dwie bardzo ładne dziewczyny, a tu są poprostu urocze.

Tutaj poniżej na zdjęciu w odwiedziny przyjechali kuzyni z Krakowa, bo siostra mojej Mamusi - Zofia, też "gruszek w popiele nie zasypywała".

Ale nie wiem czy moge opowiadac, wiec tylko za przeproszeniem dwa "dzieciątka" na jednym "zdjeciątku" - i tyle.

"Dziatwa" rosła, to potrzebny był dom, który dużym wysiłkiem mojego Tatusia i Mamusi w końcu w Zakopanem stanął, a poźniej przyszedł czas na samochód, a jak samochód to tylko "Warszawa"

Ale ja tu tylko o dzieciach i dzieciach, a niektórzy w mojej rodzinie inną drogę wybrali, i ojcami - JEDYNIE chrzestnymi dla niektórych Ryśków zostali.

Mój Ojciec Chrzestny Fryderyk w dzień swoich święceń kapłańskich. - Poźniejszy Rektor seminarium Jezuickiego w Starej Wsi - Obok widać siostry "Frydzia" (już wtedy zakonnice) i pozostałą rodzinę.

Jak więc widać na załączonym obrazku, "jedni to tańca, drudzy do różańca", ale szczerze Wam powiem, w gruncie rzeczy to wszyscy byli i są - zarówno do tańca jak i do różańca, normalna rodzinka. Muzyki też chętnie słuchali- jak miał kto pograć ( bo nie będe już przesadzał - muzykalna to ta rodzina nie była, i nie jest ) - na zdjęciu poniżej nasz długoletni rodzinny fotograf gra na akordeonie. On to by miał "kupę" zdjęc naszej rodziny, ale czy Nam więcej potrzeba !? - Tu na zdjęciu wójek Władek, bo o nim była mowa, gra na "fisharmonii".

Dzieci rosły i czas lecial - jak widac na zdjęciu poniżej, toteż nasza kochana Babcia wraz z wnukami "podrosła"

Wszystko układało się dobrze, aż tu...pewnego dnia pojawiłem się... JA. Rosłem zaś - tak szybko, że już dzisiaj nie pamiętam czy tak prędko rosłem, czy zdjęcia, jak byłem mały - się nie zachowały.

Jedno było pewne "chudy ale chłop", a do tego ten tajemniczy uśmiech, zapowiadający KŁOPOTY.

z początku było nawet nieźle, nawet jak ubrałem strój góralski, wyglądałem całkiem niewinnie. Moja "góralska natura dała o sobie znać dopiero poźniej...

A to wszystko było ... dawno, dawny marno laty, gdy na Podhalu rządził jeszcze król piękny i bogaty.

Na zdjęciu poniżej - cała moja rodzinka w komplecie, w wieku, że się tak wyrażę ... "dojrzałym".

I to byłby koniec mojej równie bardzo prywatnej, co bardzo niekompletnej
- Historii Rodzinnej -

A teraz Ja ,

A tu jestesmy my: Kasia i Rysiek

CO DALEJ . . .

Bog jeden wie ...a czas pokaze

natomiast reszta na pozostalych moich stronach w Internecie.

BACK PAGE